«Δὲν εἶναι τμῆμα τῶν ἀγαθῶν σου αὐτὰ ποὺ δίνεις στὸν φτωχό»

 

    Γνωρίζουμε μὲ ποιὰ σταθερότητα οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δίδαξαν ποιὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση αὐτῶν ποὺ κατέχουν ἔναντι ἐκείνων ποὺ βρίσκονται σὲ ἀνάγκη: «Δὲν εἶναι τμῆμα τῶν ἀγαθῶν σου αὐτὰ ποὺ δίνεις στὸν φτωχό…, ἔτσι ἔλεγε ὁ ἅγιος Ἀμβρόσιος. Αὐτὸ ποὺ τοῦ δίνεις τοῦ ἀνήκει γιατὶ ἰδιοποιεῖσαι ὅ,τι δόθηκε γιὰ ὅλους. Ἡ γῆ δόθηκε γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὄχι μόνο γιὰ τοὺς πλούσιους».

Ἡ ἀτομικὴ ἰδιοκτησία δηλαδὴ δὲν ἀποτελεῖ γιὰ κανέναν δικαίωμα ἀπόλυτο καὶ χωρὶς προϋποθέσεις. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ κρατᾶς γιὰ ἀποκλειστική σου χρήση αὐτὸ ποὺ ξεπερνᾶ τὴν προσωπική σου ἀνάγκη, ὅταν οἱ ἄλλοι δὲν ἔχουν τὰ ἀπαραίτητα.

Μὲ μιὰ λέξη: Τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιοκτησίας δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ἀσκεῖται ἐπὶ ζημία τῆς κοινῆς ὠ
φέλειας κατὰ τὴν παραδοσιακὴ διδασκαλία τῶν μεγάλων πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν μεγάλων θεολόγων.

[…] ἐμεῖς οἱ χριστιανοί, κάναμε τὴ θρησκεία, γιὰ ἕνα μεγάλο διάστημα, τὸ ὄπιο τοῦ λαοῦ καὶ γινήκαμε συνένοχοι φοβερῶν ἀδικιῶν ποὺ διαρκοῦν ἀκόμα, συντρίβοντας ἔτσι τὶς μάζες τῆς ἠπείρου μας.

Τέτοια λάθη ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν Χριστιανῶν ὁδήγησαν τὸν Μὰρξ νὰ φαντασθῆ πὼς ἡ θρησκεία ἀπὸ τὴν ἴδια της τὴ φύση εἶναι ἀλλοτριωμένη καὶ ἀλλοτριωτική.

 

Ντὸν Χέλντερ Καμάρα, Δημοκρατία, Πανεπιστήμιο, Ἀνάπτυξη, μτφρ. Ἑ. Ὀρεινοῦ, ἐκδ. Μήνυμα, 1974