Γιὰ προσέξτε ἕνα ἰδιαίτερο στοιχεῖο ποὺ περνάει ἀπαρατήρητο
καὶ ὅπως τὸ θεωρῶ, πάρα πολὺ σηµαντικό. ∆ὲν τὸ λέω βέβαια πρώτη φορὰ σ’ ἐσᾶς, τὸ
ἔχω ξαναπεῖ. Τὶ εἶναι ὡς ἡµέρα ἡ 25η Μαρτίου καὶ ἡ 28η Οκτωβρίου; Εἶναι ἐθνικὲς
ἐπέτειοι. Ἐὰν πάρετε τὶς ἐθνικὲς ἐπετείους τῶν ἄλλων ἐθνῶν, θὰ δεῖτε ὅτι στὴν
πλειοψηφία τους εἶναι ἢ ἐπέτειος γιὰ κάποια νίκη τοῦ ἔθνους τους ἢ εἶναι κάποια
ἐπέτειος γιὰ τὴν ἐνθρόνιση ἑνὸς βασιλιᾶ. Εἴµαστε τὸ µόνο ἔθνος, ποὺ καὶ οἱ δύο ἐπέτειοι
εἶναι ἀπόφαση γιὰ ἀγῶνα. ∆ὲν ἐξετάζουµε τὸ ἀποτέλεσµα, ἐξετάζουµε ἄλλο. Τὴν ἀπόφαση
ποὺ παίρνουµε νὰ ἀγωνιστούµε. Καὶ ἡ 25η Μαρτίου καὶ ἡ 28η Ὀκτωβρίου εἶναι ἀποφάσεις
τοῦ λαοῦ στὸ σύνολό του, […]. ∆ὲν ἐµπεριέχουν τὸ ἀποτέλεσµα, δὲν µᾶς ἐνδιαφέρει
τὸ ἀποτέλεσµα, µᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι παίρνουµε ἀπόφαση νὰ ἀγωνιστοῦµε.
Μανώλης Γλέζος, 2010
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου